Activiteiten
Nieuws: Het winnende verhaal...
16-02-2010
De winnares Adinda Nieuwstraten
Ja/Nee?
door Adinda Nieuwstraten
Laatst zat ik voor de tv toen ik ineens geconfronteerd werd met de werkelijkheid. Een documentaire over donoren. Boem, het sloeg in als een bom. Jonge mensen die hun verhaal vertellen en nog maar één jaar te leven hebben. Dit is toch niet eerlijk?
In de documentaire ‘Over doodgaan en verder leven’ die werd uitgezonden door de VARA, werden de verhalen verteld van ernstig zieke mensen die een donororgaan nodig hebben, maar hiervoor op een lange wachtlijst terechtkomen. Ze vertellen over de onzekerheid en het wachten op een donor. Zo werd het verhaal verteld ven een 25-jarige vrouw. Ze lijdt aan een ernstige aandoening genaamd Taaislijmziekte. Hierbij wordt taai slijm in verschillende delen van het lichaam aangemaakt. Daardoor kunnen er luchtinfecties ontstaan en dat kan je leven verkorten. Ze is in de bloei van haar leven en leeft van dag tot dag. Ze staat op de wachtlijst voor nieuwe longen, maar haar bestaan is onzeker. Na deze uitzending had ik een brok in mijn keel en dit zette mij aan het denken. Het raakte mij, ik begreep niet dat er nog steeds een tekort aan donoren is. Maar waarom kost het zoveel moeite, iedereen heeft toch recht op een goed leven?
Het is bekend dat mensen bang zijn voor de dood, we staan er liever niet bij stil. Maar het hoort bij een deel van ons leven. We moeten het leren accepteren, maar het is de angst die ons tegenhoudt. De angst dat er door de orgaandonatie niets meer van je lichaam overblijft. Deze gedachte kunnen veel mensen niet aan. Ze zijn bang dat ze tijdens de orgaandonatie nog in leven zijn. Stop eens met deze negatieve gedachtes en ontwaak eens uit de nachtmerrie! We moeten het leven leren waarderen en de dood accepteren. Want is het nou echt moeilijk? We denken altijd alles voor elkaar over te hebben. Maar het tegendeel blijkt. Zodra de gele envelop van donorcodicil weer binnenkomt, blijft de reactie van de meerderheid uit. Een leven redden is toch een mooi gebaar?
Andersom zou het geen probleem zijn, want het in ontvangst nemen gaat ons makkelijker af dan het geven. Je moet het zien als een relatie, het moet van twee kanten komen. We moeten onze eigen ego opzij zetten, om zo aan de medemens te denken. Het hoeft niet verplicht te worden, dat zeker niet. Want iedereen heeft zijn eigen mening en gevoelens. Maar we moeten leren er meer over na te denken en te praten. Zo kunnen we de vicieuze cirkel (bang zijn voor de dood) doorbreken en het leren accepteren. Zo leer je stil te staan bij het leven en de dood en wie weet leeft er iemand voort door jouw orgaan.
De winnares Adinda Nieuwstraten